Ocak 6th, 2009 
bVICIL yok, yok en doğrusu çekip gitmek. bu hayatın lanet olası planları, hayatı yaşanılmaz kılıyor. madem ki istemiyor hayat seni, neden hala ısrar ediyorsun.
bir hiçim hayatın içerisinde, ve hiçliğim anlam ifade etmiyor. anlamsızlaşıyor herşey. dilinden çıkanları, daha ağız boşluğundan atmosfere geçmeden kalbin ve beynin yalanlayabiliyorsa… hayatı kendi tek düzeliği içerisinde iken ısrarla felsefi bir noktaya çekmeye uğraş veriyorsan, ve anlamlandırmaya çalışıyorsan hayatın planlarını… bırak en iyisi hiç bile olma. hiç olmanın bile hala bir asaleti var.
“zamansız gidişler mi?”, yoksa “zamanında oluşlar mı?” acı veriyor aslında. tüm kozmik ağları; bir araya getirilip, nano seviyesindeki mikroskoplarla inceleme cesaretini kendinde bulsan dahi ulaşabileceğin teknolojik veriler ve istatistikler, örneklemin yaşam formundan çıkartıldığı anda anlam ifade etmekten uzaklaşıyor. örneklem yerine yeni bir oluşumu dahi koysan aynı değişken dış etmenlere maruz kalmadığı ya da kalamayacağı için tüm verilerin kocaman bir çöp yığınından başka bir şey olamıyor.
madem benimle alakalı tüm kozmik oluşumların sonucunda çıkan istatistiki veriler çöp yığınından daha öteye geçemiyorsa…
Posted in 
Tags: 
Tatil lazım, tatile kaçmak lazım gerek.
Yeryüzünde yalnız benim serseri,
Yeryüzünde yalnız ben derbederim.
Herkesin dünyada varsa bir yeri,
Ben de bütün dünya benimdir derim.
Yıllarca gezdirdim hoyrat başımı,
Aradım bir ömür, arkadaşımı.
Ölsem dikecek yok mezar taşımı;
Halime ben bile hayret ederim.
Gönlüm ne dertlidir, ne de bahtiyar;
Ne kendisine yâr, ne kimseye yâr,
Bir rüya uğrunda ben diyâr diyâr,
Gölgemin peşinden yürür giderim…